Ukrajinski general upozorava na BiH kao mogući novi front ruskog hibridnog rata: Posebno izdvaja Brčko

Dok je pažnja evropskih zemalja i NATO-a uglavnom usmjerena na rat Rusije protiv Ukrajine, političke i sigurnosne prilike na Zapadnom Balkanu mogle bi Moskvi otvoriti prostor za dodatni pritisak na Zapad, smatra ukrajinski sigurnosni stručnjak i general-major u rezervi Mykola Zentsov.

U analizi objavljenoj za ukrajinsku državnu novinsku agenciju Ukrinform, Zentsov Bosnu i Hercegovinu predstavlja kao posebno osjetljivu tačku, tvrdeći da politička kriza u zemlji može imati posljedice koje daleko prevazilaze njene granice.

“Dok je pažnja Zapada prikovana za rat Rusije protiv Ukrajine, na Balkanu se formira još jedno potencijalno žarište nestabilnosti. Događaji u Bosni i Hercegovini sve više izlaze iz okvira unutrašnje političke krize i poprimaju značaj za cjelokupnu evropsku sigurnost”, navodi Zentsov.

Njegova analiza sadrži i niz ozbiljnih tvrdnji o ruskom političkom, obavještajnom i informacijskom djelovanju u regionu. Dio tih tvrdnji nije nezavisno potvrđen, zbog čega ih treba posmatrati kao autorove sigurnosne procjene.

“Drugi front” destabilizacije Evrope?

Zentsov smatra da se politička previranja u BiH moraju posmatrati i kroz širi kontekst odnosa Rusije i Zapada.

Ono što se može činiti kao još jedno političko zaoštravanje na Balkanu, prema njegovom tumačenju, može odgovarati ruskim strateškim interesima jer bi nova ozbiljna kriza zahtijevala veću pažnju Evropske unije i NATO-a.

“To što civilni posmatrači nazivaju ‘još jednim političkim zaoštravanjem na Balkanu’, jezikom obavještajnih službi predstavlja klasičnu operaciju utjecaja usmjerenu na otvaranje ‘drugog fronta’ destabilizacije NATO-a i Evrope u cjelini”, tvrdi Zentsov.

Autor podsjeća i na historijsku osjetljivost regiona.

“Balkan se ne naziva bez razloga ‘buretom baruta Evrope’, jer su lokalni politički sukobi ovdje više puta postajali katalizator mnogo širih kriza”, piše on.

Slabosti dejtonskog sistema

Zentsov polazi od političkog sistema uspostavljenog nakon rata i Dejtonskog mirovnog sporazuma iz 1995. godine.

Bosna i Hercegovina sastoji se od dva entiteta, Federacije BiH i Republike Srpske, uz Brčko distrikt sa posebnim statusom, dok na državnom nivou postoje zajedničke institucije.

Autor smatra da je složeni poslijeratni sistem, iako je omogućio tri decenije bez novog oružanog sukoba, istovremeno ostavio prostor za političke blokade i pokušaje slabljenja državnih institucija.

U tom kontekstu posebno izdvaja Milorada Dodika, predsjednika SNSD-a i bivšeg predsjednika Republike Srpske, te njegove dugogodišnje odnose s Moskvom i ruskim predsjednikom Vladimirom Putinom.

“Salami secesija”

Jedna od centralnih Zentsovljevih teza jeste da ruski interes ne mora podrazumijevati trenutno izdvajanje Republike Srpske iz Bosne i Hercegovine.

Umjesto toga govori o “salami secesiji” – postepenom slabljenju državnih institucija kroz niz pojedinačnih poteza koji sami po sebi ne dovode do formalnog otcjepljenja.

“Ruske specijalne službe razvile su na teritoriji Republike Srpske infrastrukturu podrške takozvanoj salami-secesiji – postepenom ograničavanju suvereniteta umjesto jednokratnog proglašenja nezavisnosti”, tvrdi Zentsov.

Zentsov posebno upozorava i na mogućnost ponovnog otvaranja pitanja zasebnih oružanih struktura Republike Srpske.

Pritom je važno naglasiti da Bosna i Hercegovina neposredno nakon Daytona nije imala jedinstvenu vojsku. Današnje Oružane snage BiH rezultat su reforme odbrane provedene godinama nakon rata, kojom je uspostavljena jedinstvena državna komandna struktura.

Eventualno ponovno stvaranje entitetske vojske zato bi predstavljalo udar na postojeći sistem odbrane i važeći pravni poredak BiH.

Ruski kampovi i obuka u regionu

Dio šire zabrinutosti zbog ruskog djelovanja u regionu ima uporište u ranijim istraživačkim nalazima.

Istrage regionalnih i moldavskih novinara bavile su se kampovima u kojima su, prema svjedočenjima učesnika i moldavskim vlastima, državljani Moldavije prolazili obuku povezanu s planovima za izazivanje nereda.

Jedan od učesnika opisao je obuku na području Republike Srpske, a zatim i u selu Radenka u istočnoj Srbiji.

Zentsov ide i korak dalje, tvrdeći da postoji šira mreža radikalnih struktura.

“Pod pokrićem ‘pravoslavnih bratstava’, motociklističkih klubova i sportskih organizacija stvorena je mreža radikala koji su prošli obuku kod ruskih instruktora i spremni su za oružane provokacije”, navodi on.

Ruski utjecaj nije samo politički

Zentsov značajan prostor posvećuje i ruskom informacijskom, cyber i obavještajnom djelovanju.

Ruske hakerske aktivnosti na Zapadnom Balkanu nisu samo teorijska prijetnja. Beogradski centar za bezbjednosnu politiku bio je meta sofisticirane cyber operacije koja je povezana s grupama Midnight Blizzard i Forest Blizzard, koje zapadne sigurnosne institucije povezuju s ruskim obavještajnim strukturama.

Nakon kompromitovanja sistema napadači su tokom približno mjesec dana više od 28.000 puta pristupili e-mailovima i internim dokumentima organizacije.

Zentsov ukazuje i na Rusko-srpski humanitarni centar u Nišu, čija je zvanična namjena saradnja u oblasti vanrednih situacija.

Zapadni zvaničnici i analitičari godinama su izražavali sumnju da bi centar mogao imati i obavještajnu funkciju, što su Rusija i Srbija odbacivale.

“Srpski svet” i uloga Beograda

Rusija, prema Zentsovu, nije jedini faktor koji utiče na političku situaciju.

Posebno izdvaja koncept “srpskog sveta”, koji dio kritičara posmatra kao savremenu političku interpretaciju ranijih ideja o povezivanju Srba u regionu, dok njegovi zagovornici odbacuju poređenja sa projektom “Velike Srbije”.

“Za srpsko političko rukovodstvo Republika Srpska ostaje važan element regionalne politike”, smatra Zentsov.

On tvrdi da intenzivne političke, infrastrukturne i ekonomske veze Srbije i Republike Srpske omogućavaju stvaranje sve povezanijeg prostora bez formalne promjene međunarodno priznatih granica.

Autor značajnu ulogu pripisuje i Ruskoj i Srpskoj pravoslavnoj crkvi, tvrdeći da se kroz dio vjerskog diskursa promovira ideja zajedničkog pravoslavnog i slavenskog prostora ugroženog od Zapada i NATO-a.

Zentsov iznosi i znatno ozbiljnije tvrdnje o korištenju vjerskih struktura za prikriveno finansiranje i djelovanje ruskih operativaca.

Zašto se posebno izdvaja Brčko?

Najdramatičniji dio analize odnosi se na Brčko distrikt.

Njegov geografski položaj izuzetno je značajan jer područje distrikta prekida teritorijalni kontinuitet između istočnog i zapadnog dijela Republike Srpske.

Brčko ima poseban status. Nalazi se pod suverenitetom Bosne i Hercegovine, teritorija distrikta predstavlja kondominij oba entiteta, dok sam distrikt ima vlastite institucije lokalne samouprave. Međunarodna supervizija također formalno postoji.

Zentsov upravo Brčko vidi kao potencijalno najosjetljiviju tačku u slučaju ozbiljne sigurnosne eskalacije.

“Među scenarijima vojne eskalacije eksperti najčešće razmatraju pokušaj srpskih snaga da probiju koridor kroz Brčko kako bi povezale istočne i zapadne teritorije”, navodi on.

Šta bi značila ozbiljna kriza u BiH?

Zentsov smatra da bi posljedice eventualne eskalacije brzo prevazišle granice Bosne i Hercegovine.

Posebno ukazuje na činjenicu da je susjedna Hrvatska članica NATO-a i smatra da bi ozbiljna sigurnosna kriza zahtijevala povećani angažman Alijanse na Balkanu upravo u trenutku kada je veliki dio njene pažnje usmjeren na istočno krilo.

“Za Kremlj svako zaoštravanje na Balkanu znači odvlačenje pažnje i resursa Evrope i NATO-a od rusko-ukrajinskog rata”, tvrdi Zentsov.

Zbog toga zagovara snažnije preventivno djelovanje Zapada, uključujući jačanje međunarodnog sigurnosnog prisustva u najosjetljivijim područjima BiH, sankcije protiv aktera koji podrivaju poslijeratni poredak te intenzivniju saradnju evropskih sigurnosnih i obavještajnih službi u praćenju ruskih mreža utjecaja.

Njegova završna poruka je da političku nestabilnost u BiH ne treba posmatrati izolovano od šireg evropskog sigurnosnog konteksta.

“Balkan se ne smije ostaviti izvan fokusa. Historija Evrope više puta je pokazala da balkanske krize rijetko ostaju isključivo regionalne”, zaključuje Zentsov.

Prema njegovoj procjeni, upravo zbog toga treba djelovati prije nego što Bosna i Hercegovina postane još jedno mjesto geopolitičkog sukobljavanja Rusije i Zapada.

(TIP/Izvor: N1/Foto: Ilustracija/UI)